Het randje

Gisteren begon het WK zwemmen in Barcelona. Geen Phelps meer, wel een heleboel 16 jarige meisjes met groeistoornissen, mysterieuze Chinezen en Brazilianen die vaak uitgefloten worden omdat er toch wel heel veel van hun landgenoten de afgelopen tijd een positief plasje in hebben geleverd. Nu zullen ze bij de Fina (het overkoepelende zwemorgaan) gedacht hebben dat ze toch iets aan de populariteit moesten doen nu hun boegbeeld op de tribune zit. Een opmerkelijk idee uit hun koker vond ik het randje bij de rugslag. Bij de start van de rugslag hangen de zwemmers aan het startblok in het water. Waar ze hun voeten dan kwijt moeten is dus onderdeel van regelgeving. Sinds kort mogen de teentjes al boven het water uitsteken, maar er gaan nu geluiden dat er een randje of richeltje komt waar je je voeten op kunt zetten. De plaats van het richeltje wordt dan verstelbaar, zodat alle zwemmers het kunnen aanpassen aan hun wensen. Aan de ene kant denk je waar maak je je druk om: laat iedereen tegen de muur starten zoals we het al jaren doen. Dan houden de wereldrecords tenminste hun waarde, want dat is wel nodig na het pakkendrama die de zwemsport rond 2010 gekend heeft. Aan de andere kant is het prachtig om te zien hoe een lullig ding als een randje nieuws kan zijn.

Dat je voor reclame voor de zwemsport helemaal geen regelveranderingen voor nodig hebt bewees de 4 X 100 m vrije slag van de mannen gisteren wel. Wat een spektakel! 4 landen zij aan zij de laatste baan in. Door het geweld van de slagen waren er op een gegeven moment helemaal geen zwemmers te zien in het opspattende water.  Dus als ik ook een nieuwe regel mag voorstellen; de wedstrijd neutraliseren tot de laatste baan en dan lekker naar de finish rammen ;).

Novikov

Nikita Novikov, wat een naam. U kende hem tot pasgeleden ook niet waarschijnlijk. Het is de renner van Vacansoleil renner die op 17 mei werd betrapt en daarna werd geschorst. Nu denken jullie waarschijnlijk, ja, nou en? Wat mij zo opviel aan dit berichtje in de lange rij dopinggevallen die zo nu en dan opduiken, was het middel: hydroxy-ostarine / O-dephenyl-ostarin, in het kort Ostarine. Het interessante dat ik er aan vind is dat het een nieuw middel is. Als je er op googlet kom je op diverse obscure body-building fora, waar de kans dat je computer geïnfecteerd wordt door een of ander spyware volgens mij groter is dan op de gemiddelde site in het erotische hoekje van ons web. Ostarine is een SARM, wat zoiets betekent dat het heel selectief een androgene receptor stimuleert. Met andere worden het heeft een anabole werking zoals testosteron, maar vrouwen krijgen er geen baard van. Ideaal dus om spiermassa te kweken. Het middel wordt gemaakt door GTx inc., en wat het  verhaal helemaal spannend maakt, het is nog niet op de markt! Er zijn al wel diverse succesvolle phase 2b trials gedaan, wat betekent dat het middel veilig is en ook effectief lijkt, dus helemaal cowboy gedrag is het ook niet wat onze Russische vriend heeft gedaan, maar vreemd is het wel. Hoe komt een jonge Russische renner aan een experimenteel middel, en misschien nog wel interessanter: hoe kan de UCI hem er op pakken? Dat hij de enige renner is die dit spul gebruikt, geloof ik niet. Zeker niet als de UCI er al een test voor heeft gemaakt, dat doe je niet zomaar. Er gebeurt dus van alles op dopinggebied wat wij niet zien en weten, genoeg om nog jarenlang, achteraf, spannende journalistieke stukken te schrijven.

Kramp

Afgelopen zondagmiddag kwam eindelijk de lente. Temperatuur boven de 20 graden en een zonnetje op de sportvelden. De sporters voelden het meteen. Eerst in het tweede deel van de marathon van Rotterdam; de tijden vielen tegen en Michel Butter die tot dan toe een prima race liep stond langs de kant met kramp. Hij eindigde de Marathon nog wel, maar zijn tijd van boven de 2 uur 13 was niet wat hij kan en na de finish had hij meer weg van een patiënt dan een sporter. Dan de Amstel Gold Race. De grote favoriet Peter Sagan kwam de laatste klim niet meer vooruit; oorzaak kramp. En ten slotte de voetbaltopper tussen  PSV en Ajax  Naarmate de wedstrijd vorderde moesten diverse PSV-ers hun medespelers vragen hun benen op te rekken om van die kramp af te komen. Is het logisch dat we massaal kramp krijgen? Ja, natuurlijk. Ons lichaam is geprepareerd  voor de vrieskou die moeder natuur ons veel te lang heeft voorgeschoteld de afgelopen maanden. Hogere temperaturen vragen om aanpassing van ons lichaam en dat heeft tijd nodig. Tijd die we helaas niet gehad hebben dit jaar. Mijn volgende artikel zal ik dan ook over kramp schrijven en daarin ook eens kijken of we er al wat tegen kunnen doen. Voor nu nog even genieten van de spectaculaire sportwedstrijden die kramp veroorzaakt, als je het tenminste zelf niet krijgt…