De tandenfee

Daar lagen ze vorige week zondag: 7 tanden van Seve van Ass. Valentin Verga had ze met een wilde zwaai met de stick naar achteren uit zijn mond getikt. Zelf probeerde de aangeslagen Verga in een interview na afloop uit alle macht uit te leggen dat hij het niet zo bedoeld had. “Ik had hem niet gezien en ik heb nog geholpen met het opruimen van de tanden”, verklaarde hij. Uiteraard geloof ik hem, niemand verdenkt hem er ook van om moedwillig het gebit van de zoon van de bondscoach te hebben verbouwd. Maar wat uit het hele beeld afdruipt is een gefrustreerde reactie met zijn stick naar achteren; het spel was stilgelegd en er was geen enkele reden om nog met je stick te gaan zwaaien. Hij had zijn emoties niet onder controle. En dat terwijl prof hockeyers er prat op gaan zoveel meer controle te hebben over het spel dan de collega’s van lagere teams. Kennelijk hebben ze dus niet alles onder controle.

Seve van ass

Dat superieure gevoel van controle kwam ook naar voren toen de profhockeyers gevraagd werd naar verplichting van het bitje. De meeste ondervraagden schoten in de kramp. Het ademt niet lekker en je kan er niet goed mee praten. Overigens leken de reacties erg veel op die van profrenners toen ze in het verleden werden geconfronteerd met een dreigende verplichting van de helm. Het argument dat de profs minder blessures opliepen door hun superieure techniek werd ook naar voren gebracht door Robert van der Horst: ‘Wij zijn technisch beter onderlegd en daarom is de kans op een ongeluk kleiner.” liet hij in het AD optekenen. Als technisch mindere hockeyer moet ik eerlijk bekennen dat ik me een beetje in mijn eer voelde aangetast, dus ben ik op pubmed gaan zoeken naar feiten. Veel studies zijn er niet maar een interessante is die van Hendrick et al.. Zij bevroegen Engelse top speelsters naar bitjes gebruik en blessures. Wat bleek: 19 procent heeft blijvend tandletsel opgelopen bij het hockey. Dat het weinig voorkomt bij tophockeyers is dus een kulargument. Redenen die je kan bedenken dat het bij tophockey ook veel voorkomt zijn: sneller en harder spel, vaker een bal die omhoog gaat, meer uren hockey per week, meer belangen en dus ook meer frustratie. Dat bitjes helpen om blessures te voorkomen is al aangetoond: Niet-gebruikers hadden 86% meer kans op een mondblessure dan bitjes-gebruikers (Knapik et al. 2007). Al met al genoeg redenen om een bitje in te doen lijkt me zo. De bond gaat het niet verplichten: keuzevrijheid en dus eigen risico voor de sporter. Prima, maar laat de sporter dan bij een blessure aan de tanden de hele behandeling lekker zelf betalen!

Hendrick KFarrelly PJagger ROro-facial injuries and mouthguard use in elite female field hockey players. Dent Traumatol. 2008 Apr;24(2):189-92

Knapik JJMarshall SWLee RBDarakjy SSJones SBMitchener TAdelaCruz GGJones BHMouthguards in sport activities : history, physical properties and injury prevention effectiveness. Sports Med. 2007;37(2):117-44.

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *