De lamme en de blinde

Gisteren was er de finale van de Australian open, Nadal- Wawrinka. Hoewel de meesten hadden gedacht dat het een veegpartij in het voordeel van Nadal zou worden liep het totaal anders. Nadal werd in de eerste set op waarde geklopt en blesseerde zich in de tweede set aan zijn rug. Hij leek een spier te verrekken en moest vervolgens met pijnstillers en massage opgelapt worden. Nu is er een hele studie te maken van de blessures van Nadal:met name zijn knie is een heikel punt. Een video van de New York times uit 2013 laat dat prachtig zien: http://www.nytimes.com/video/sports/tennis/100000002244620/nadals-knee.html

Concluderend kun je stellen dat door de extreme speelstijl van Nadal met zijn dubbelhandige backhand en de capriolen die hij uithaalt om de ballen te halen een enorme belasting ontstaat voor zijn gewrichten. Helemaal op hard court, omdat die ondergrond harder is en je minder kunt glijden. Overigens heeft Nadal door die knie problemen zijn speelstijl aangepast en is hij agressiever gaan spelen, zodat de rally’s korter worden en hij de bal meer voor zich kan houden en hem minder vaak uit de hoek hoeft te plukken.

Tot zover de orthopedische kant van deze finale. Want die tennisser aan de andere kant van het net; Wawrinka leek ook geblesseerd te raken op het moment dat het bij Nadal in zijn rug schoot. Niet lichamelijk, maar mentaal. Zat hij in de eerste set nog in de zone, en speelde hij prachtig tennis, toen de fysio op de baan kwam voor Nadal kwam er chaos in het hoofd van Wawrinka. Hij ging praten met de umpire en tegen zijn box en belangrijker, hij sloeg de ballen uit of in het net. Wat het nu precies is geweest dat er in het hoofd van Stanislav afspeelde weet ik niet, maar feit is wel dat hij niet meer aan tennis dacht. Misschien dacht hij; dit is de kans van mijn leven, nu moet ik Nadal zo snel mogelijk pakken of Nadal speelt een spelletje met me. In ieder geval was hij uit de zone. En dit is precies wat de sportpsychologen zeggen; denk niet aan het resultaat of aan andere randzaken, maar focus je puur op het spelletje. Het menselijk lichaam, en dan heb ik het over de combinatie brein/lijf kan niet tegelijk een zware denktaak en een gecompliceerde beweging aan. In de vierde set ging dat wel weer wat beter en het mooie was dat Wawrinka dat ook aangaf na de laatste en beslissende break die hij plaatste; hij wees naar zijn hoofd alsof hij wilde zeggen; ik houd nu mijn kop erbij. Deze partij doet de vraag oproepen; Als je een fysio voor een lichamelijke blessure aan mag vragen, zou je dan ook geen time-out met een sportpsycholoog voor een mentale blessure aan mogen vragen?

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *